Vla uit een pak vind ik vaak een nogal onnatuurlijke smaak hebben, daarom besloot ik het eens zelf te maken. En het viel me eigenlijk reuze mee hoe snel je dat zelf maakt. Alleen het afkoelen duurt wel een behoorlijke tijd. Nu had ik geen zin in vanillevla of chocoladevla, maar in sinaasappelvla. Soms heb je ineens van die ingevingen, zullen we maar zeggen.

En het past ook nog eens helemaal binnen het thema Oranje van het Foodblogevent van deze maand. Iedere maand wordt op de Facebookpagina van Foodbloggers Benelux dit event georganiseerd. Uit de ingezonden recepten (welke je allemaal terug kunt vinden op de speciaal hiervoor aangemaakte Pinterest pagina) wordt een top drie geselecteerd. Er zijn geen prijzen o.i.d. aan verbonden, maar dat maakt het niet minder leuk om er aan deel te nemen. Bovendien is het ontzettend leuk om te zien welke invuilling collega-bloggers aan het thema geven.

Deze geroosterde paprika-feta dip maak je met maar twee ingrediënten! Je kunt het bijna geen recept noemen. Omdat ik deze zelf heel erg lekker vind, is hij wat mij betreft het benoemen wel waard.

Deze geroosterde paprika-feta dip had ik al heel erg lang op mijn to-make-lijstje staan, maar net zoals vele andere gerechten kwam het er steeds maar niet van.
Toen ik een tijdje terug de hapjes op een feestje mocht verzorgen, was dat de perfecte gelegenheid om hem toch eens te gaan maken. En nu ik deze eenmaal gemaakt heb, ben ik echt helemaal verkocht. Het is lekker, het is simpel... zei ik al dat hij echt heel erg lekker is?

Tjap tjoy van de Chinees? Echt niet meer, als je hem eenmaal zelf gemaakt hebt! Ik vind die van de Chinees altijd een wat vettige saus hebben (althans, bij de Chinees bij ons in het dorp) en dat vind ik niet zo lekker. Bovendien zijn de groenten nooit zo knapperig als ik zou willen. Daarom besloot ik hem dus gewoon lekker zelf maken. En het is ook nog eens helemaal niet moeilijk, bleek achteraf.

Persoonlijk hou ik van wat dikkere sauzen. Ik heb hem daarom op het laatst nog even gebonden met maizena. Dat doe je heel eenvoudig door wat maizena in een kommetje te doen en daar een klein beetje koud water bij te doen. Roer dit tot een wit (dun) papje. Voeg dit toe aan de saus en je zult zien dat het direct gaan binden. Roer het daarom snel goed door zodat alles saus dezelfde dikte krijgt. Nog niet dik genoeg, dan voeg je gewoon nog wat toe. Let wel op dat je het steeds in kleine hoeveelheden toevoegt want voor je het weet is de saus juist weer te dik geworden. Ik begin altijd met 1 á 2 theelepels maizena en voeg dan steeds wat toe tot ik er blij mee ben.

Nasi goreng betekent niet meer en niet minder dan gebakken rijst. Nasi betekent namelijk gekookte rijst en goreng betekent gebakken. Bestel je in Indonesië nasi dan krijg je dus gewoon witte rijst.

Voor de lekkerste nasi goreng gebruik je het liefst rijst van de vorige dag, of in ieder geval rijst die je eerst volledig hebt laten afkoelen (in de koelkast). Ook is het belangrijk dat je een rijstsoort kiest die goed droogkookt. Van plakkerige rijst kun je nooit een mooie nasi goreng maken. Snelkookrijst is minder geschikt. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar basmatirijst, maar pandanrijst wordt ook veel gebruikt.

Vandaag opent Café Brasserie De Restauratie - gevestigd op het centraal station van Eindhoven- de deuren voor het publiek. Ik mocht afgelopen zaterdag al een kijkje komen nemen en alvast wat proeven van de nieuwe kaart.

De Restauratie is van oudsher een iconische plaats in Eindhoven, welke nu in ere hersteld is. In de jaren '50 had deze plek al de functie van centrale ontmoetingsplek. Oude elementen zoals de kroonluchters zijn bewaard gebleven en ook de oude stoelen komen weer terug. Deze zijn gecombineerd met de gemakken van nu. Niet alleen qua menu is er voor elk moment van de dag een specifiek aanbod, ook sfeer, licht en muziek gaan hier in mee.